اگر تعمیرکار از ابتدا به مالک خودرو اعلام کرده باشد که امکانات شستوشوی مدار کولر را ندارد، مالک با اطلاع از این موضوع پذیرفته باشد خودرو را برای شستوشو به مرکز دیگری ببرد و پیامکهای طرفین نیز این توافق و هشدار تعمیرکار را اثبات کنند، نمیتوان بدون بررسی رابطه سببیت، تمام خسارت کمپرسور را صرفاً به این دلیل که تعمیرکار در نهایت کمپرسور را نصب کرده است، قطعی بر عهده او دانست. مسئولیت خسارت اصولاً نیازمند بررسی این است که خرابی واقعاً ناشی از عمل یا بیاحتیاطی چه شخصی بوده است. ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی نیز مسئولیت جبران خسارت را به ورود زیان ناشی از عمد یا بیاحتیاطی مرتبط کرده است.
در فرضی که کارشناس اتحادیه پس از باز کردن مدار اعلام کرده باشد مدار اساساً شستوشو نشده و براده و آلودگی موجود در آن موجب خرابی کمپرسور جدید شده است، این موضوع برای دفاع تعمیرکار بسیار مهم است. در چنین وضعیتی باید مشخص شود چه کسی متعهد به شستوشوی مدار بوده، آیا آن مرکز واقعاً شستوشو را انجام داده، تعمیرکار بر چه مبنایی به انجام آن اطمینان کرده و آیا نصب کمپرسور بدون کنترل مجدد مدار از نظر فنی نیز تقصیر محسوب میشود یا خیر. این مسائل نیازمند کارشناسی فنی هستند و پاسخ آنها را نمیتوان صرفاً با جمله «صفر تا صد کار با شما بوده» تعیین کرد.
برای مشاوره حقوقی درباره چنین پروندههایی میتوانید با دکتر محمد امیرنجات – دکتری حقوق خصوصی با شماره ۰۹۱۲۲۸۸۸۳۶۶ تماس بگیرید.
نشانی: تهران، سعادتآباد، بلوار دریا، پلاک ۳۰
اگر پیامکها نشان میدهند تعمیرکار صریحاً اعلام کرده شستوشوی مدار کولر جزو کاری نیست که او انجام میدهد، مالک خودرو پذیرفته شستوشو را در مرکز دیگری انجام دهد و بعداً نیز مشخص شده همان شستوشو اصولاً انجام نشده است، مسئولیت صددرصدی تعمیرکار محل تردید جدی دارد. با این حال ممکن است درباره اینکه آیا تعمیرکار قبل از نصب کمپرسور وظیفه فنی برای کنترل تمیزی مدار داشته یا خیر نیز بحث شود. بنابراین تعیین درصد مسئولیت باید بر اساس کارشناسی فنی و رابطه سببیت انجام شود، نه صرفاً عضویت یا سابقه صنفی.
ماجرای خرابی کمپرسور کولر خودرو از نظر حقوقی چیست؟
فرض کنید شخصی که سالها قبل واحد صنفی خود را تعطیل کرده، به درخواست یکی از مشتریان قدیمی تعمیر کولر خودرو را قبول میکند.
بعد از بررسی مشخص میشود:
- کمپرسور خودرو خراب است؛
- مدار کولر بسیار آلوده است؛
- برای نصب کمپرسور جدید باید مدار بهطور اصولی شسته شود؛
- تعمیرکار امکانات و مواد لازم برای شستوشو را ندارد.
تعمیرکار این موضوع را صریحاً به مالک اعلام میکند.
مالک نیز قبول میکند خودرو را برای شستوشو به مرکز دیگری ببرد.
حتی تعمیرکار هشدار میدهد که اگر مدار بهدرستی شسته نشود، آلودگی و برادههای داخل مدار میتوانند به کمپرسور جدید آسیب بزنند.
سپس مالک اعلام میکند شستوشو انجام شده و طی تماس با مرکز مربوط نیز این موضوع تأیید میشود.
تعمیرکار بر اساس همین اطلاعات کمپرسور جدید را نصب میکند.
حدود یک ساعت بعد کمپرسور قفل میکند.
بعد از شکایت مالک و بررسی دقیقتر مشخص میشود مدار عملاً شسته نشده و همچنان مملو از آلودگی و براده بوده است.
سؤال اصلی این است:
چه کسی باید خسارت کمپرسور جدید را بپردازد؟
آیا تعمیرکار در این پرونده صددرصد مسئول است؟
با اطلاعات فوق، نمیتوان مسئولیت صددرصدی تعمیرکار را بدون کارشناسی دقیق قطعی دانست.
برای مسئول شناختن یک شخص باید میان رفتار او و خسارت ایجادشده رابطه وجود داشته باشد.
ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی مقرر کرده هرکس عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به مال دیگری لطمه وارد کند و موجب ضرر شود، مسئول جبران خسارت ناشی از عمل خود است.
بنابراین سؤال اصلی این نیست که:
چه کسی آخرین نفر به خودرو دست زده؟
بلکه سؤال دقیقتر این است:
چه فعل یا ترک فعلی موجب خرابی کمپرسور شده و این رفتار منتسب به چه کسی است؟
اگر علت خرابی، شسته نشدن مدار باشد چه؟
این موضوع میتواند نقطه اصلی پرونده باشد.
اگر کارشناس فنی بهطور مستند اعلام کند:
علت خرابی کمپرسور جدید، وجود براده و آلودگی ناشی از شسته نشدن مدار بوده است،
باید مشخص شود مسئول انجام شستوشو چه کسی بوده است.
اگر پیامکها نشان دهند تعمیرکار گفته:
من ابزار و مواد شستوشو ندارم و این قسمت را باید مرکز دیگری انجام دهد.
و مالک نیز قبول کرده باشد، ادعای اینکه «صفر تا صد عملیات بر عهده تعمیرکار اول بوده» نیازمند دلیل بیشتری است.
پیامکهای بین تعمیرکار و مالک خودرو چقدر اهمیت دارند؟
بسیار مهم هستند.
خصوصاً اگر پیامها نشان دهند:
- تعمیرکار قبل از نصب درباره آلودگی مدار هشدار داده؛
- اعلام کرده امکانات شستوشو ندارد؛
- مالک پذیرفته خودرو را به مرکز دیگری ببرد؛
- مالک بعداً اعلام کرده شستوشو انجام شده است؛
- تعمیرکار درباره خطر خرابی کمپرسور در صورت شستوشوی ناقص هشدار داده است.
این پیامها میتوانند محدوده توافق طرفین را روشن کنند.
- تمام پیامکهای تعمیرکار و مالک خودرو
- پیام مربوط به ضرورت شستوشوی مدار
- هشدار درباره آسیب کمپرسور در صورت شستوشوی ناقص
- پیام پذیرش مالک برای مراجعه به مرکز دیگر
- مدارک مراجعه خودرو به مرکز شستوشو
- تماس یا مکالمات مربوط به تأیید انجام شستوشو
- عکس و فیلم آلودگی و برادههای داخل مدار
- اظهارات کارشناس درباره علت سوختن کمپرسور
آیا تعمیرکار میتواند بگوید شستوشو وظیفه من نبوده است؟
اگر این تقسیم کار از ابتدا مورد توافق بوده و قابل اثبات باشد، این دفاع اهمیت دارد.
موضوع قرارداد خدمات فقط با عنوان کلی «تعمیر کولر» تعیین نمیشود.
باید مشخص شود طرفین واقعاً بر چه کاری توافق کردهاند.
اگر توافق این بوده که:
تعمیرکار اول = تأمین و نصب کمپرسور
و:
مرکز دوم = شستوشوی کامل مدار
نمیتوان بدون بررسی بیشتر هر دو خدمت را یک تعهد واحد متعلق به تعمیرکار اول فرض کرد.
اما آیا تعمیرکار قبل از نصب نباید خودش مدار را کنترل میکرد؟
این دقیقاً مهمترین نقطهای است که ممکن است علیه تعمیرکار مطرح شود.
حتی اگر شستوشو بر عهده شخص دیگری بوده باشد، ممکن است کارشناس فنی بگوید:
یک تعمیرکار متعارف و متخصص نباید بدون کنترل وضعیت مدار، کمپرسور جدید را نصب میکرد.
اگر چنین عرف فنیای اثبات شود، ممکن است برای تعمیرکار نیز درصدی از مسئولیت مطرح شود.
بنابراین دفاع مناسب این نیست که بگویید:
«من تحت هیچ شرایطی هیچ مسئولیتی ندارم.»
دفاع دقیقتر این است:
«علت مستقیم خرابی، عدم انجام شستوشویی بوده که طبق توافق بر عهده شخص یا مرکز دیگری قرار داشته و انجام آن نیز به اینجانب تأیید شده است؛ در صورت ادعای تقصیر اینجانب در نصب، میزان تأثیر هر عامل باید توسط کارشناس مستقل تعیین شود.»
این دفاع از نظر حقوقی بسیار منطقیتر است.
آیا ممکن است مسئولیت بین چند نفر تقسیم شود؟
بله؛ اگر رفتار چند نفر در ایجاد خسارت مؤثر بوده باشد، نقش هر یک باید بررسی شود.
برای مثال ممکن است کارشناس نتیجه بگیرد:
- مرکز شستوشو وظیفه خود را انجام نداده؛
- مالک خودرو اطلاعات نادرست یا ناقص داده؛
- تعمیرکار نیز باید قبل از نصب کنترل بیشتری انجام میداده است.
در چنین وضعیتی مسئله دیگر «همه یا هیچ» نیست و میزان تأثیر رفتار اشخاص در ورود خسارت اهمیت پیدا میکند.
ماده ۲ قانون حمایت از حقوق مصرفکنندگان نیز عرضهکنندگان کالا و خدمات را منفرداً یا مشترکاً نسبت به صحت و سلامت کالا و خدمات مطابق قانون، قرارداد یا عرف مسئول میداند.
آیا نظر اتحادیه مبنی بر مسئولیت صددرصدی تعمیرکار قطعی است؟
صرف اظهار مسئول اتحادیه مبنی بر اینکه «صفر تا صد کار با تو بوده» برای اثبات مسئولیت مدنی کافی نیست.
باید روشن شود این نتیجه بر چه مبنایی صادر شده است:
- قرارداد؟
- پیامکها؟
- عرف فنی؟
- نظریه کارشناس؟
- بررسی علت خرابی؟
- گزارش کتبی؟
اگر موضوع به اختلاف قضایی برسد، دادگاه میتواند برای تشخیص علت فنی خسارت از کارشناسی استفاده کند.
بنابراین بهتر است از اتحادیه بخواهید نظر و مبنای فنی آن را کتبی اعلام کند.
تناقض نظر کارشناس اتحادیه چه اهمیتی دارد؟
در این پرونده نکته بسیار مهمی وجود دارد.
طبق شرح ماجرا، کارشناس اتحادیه ابتدا با مشاهده یک لوله اعلام کرده:
مدار تمیز است و کمپرسور مشکل داشته است.
اما روز بعد، وقتی خودرو برای تعمیر کامل به مغازه خود همان کارشناس منتقل شده، بعد از باز کردن مدار گفته:
مدار اصلاً شسته نشده و آلودگی و براده علت خرابی کمپرسور بوده است.
این تغییر نظر باید مستند شود.
اگر عکس و فیلم وجود دارد، آنها را حفظ کنید.
همچنین بهتر است از کارشناس درخواست شود نظریه نهایی خود را کتبی و با ذکر علت خرابی اعلام کند.
چرا نظریه دوم کارشناس برای تعمیرکار مهم است؟
زیرا اگر کارشناس صراحتاً تأیید کند:
«کثیفی و برادههای باقیمانده در مدار موجب خرابی کمپرسور جدید شدهاند»
آنگاه علت فنی خسارت تا حد زیادی مشخص شده است.
مرحله بعدی تعیین این است که:
چه کسی مسئول پاکسازی این آلودگی بوده است؟
اگر شستوشو طبق توافق بر عهده مرکز دیگری بوده، مسئولیت آن مرکز باید مورد بررسی قرار گیرد.
آیا مرکز شستوشو میتواند مسئول خسارت باشد؟
اگر مرکز تعهد به شستوشوی مدار داشته ولی آن را انجام نداده یا ناقص انجام داده و همین موضوع سبب خرابی کمپرسور شده باشد، مسئولیت آن مرکز قابل بررسی جدی است.
ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی، بیاحتیاطی منجر به خسارت مالی را مبنای مسئولیت جبران خسارت میداند.
همچنین ماده ۳۳۱ قانون مدنی مقرر میکند شخصی که سبب تلف مال دیگری شود باید از عهده مثل یا قیمت آن برآید و در صورت ایجاد نقص یا عیب، مسئول نقص قیمت است.
بنابراین اگر رابطه میان عدم شستوشو و خرابی کمپرسور با کارشناسی اثبات شود، نقش مرکز شستوشو را نمیتوان نادیده گرفت.
اگر مرکز گفته باشد شستوشو را انجام داده اما در واقع انجام نداده چه؟
این وضعیت دفاع تعمیرکار را قویتر میکند.
خصوصاً اگر بتوان اثبات کرد:
- خودرو به آن مرکز تحویل شده؛
- وظیفه مرکز شستوشوی مدار بوده؛
- مرکز انجام کار را تأیید کرده؛
- تعمیرکار بر اساس این تأیید کمپرسور را نصب کرده؛
- بعداً مشخص شده شستوشو انجام نشده است.
در این وضعیت، رفتار مرکز دوم باید مستقلاً بررسی شود.
آیا مالک خودرو هم ممکن است مسئولیتی داشته باشد؟
بسته به مدارک، نقش مالک نیز میتواند بررسی شود.
اگر مالک:
- شخصاً مرکز شستوشو را انتخاب کرده؛
- پذیرفته شستوشو خارج از مسئولیت تعمیرکار اول باشد؛
- انجام شستوشو را تأیید کرده؛
- با وجود هشدار تعمیرکار خودرو را برای نصب آورده؛
این موارد در تعیین حدود مسئولیت طرفین اهمیت دارند.
اینکه تعمیر در پارکینگ منزل مشتری انجام شده چه اهمیتی دارد؟
این موضوع میتواند مؤید شرایط توافق باشد.
اگر کار در پارکینگ منزل مالک انجام شده و روشن بوده که تجهیزات شستوشوی تخصصی مدار در محل وجود ندارد، این وضعیت میتواند ادعای تعمیرکار مبنی بر اینکه شستوشو جزو خدمات او نبوده را تقویت کند.
البته این مسئله بهتنهایی مسئولیت را منتفی نمیکند.
جواز کسب تعمیرکار ۶ سال است منقضی شده؛ چه اثری دارد؟
این قسمت را باید از مسئولیت خسارت تفکیک کرد.
طبق ماده ۲۷ اصلاحی قانون نظام صنفی، اشتغال به کسب بدون پروانه کسب دائم یا موقت میتواند آثار صنفی از جمله اخطار، جریمه و در شرایط مقرر پلمب محل کسب داشته باشد.
اما نداشتن پروانه کسب بهخودیخود ثابت نمیکند که تعمیرکار علت خرابی کمپرسور بوده است.
این دو مسئله متفاوتاند:
مسئله اول: آیا شخص بدون مجوز مشغول کسب بوده است؟
مسئله دوم: چه کسی از نظر فنی و حقوقی باعث خسارت کمپرسور شده است؟
ممکن است شخص از نظر صنفی تخلفی داشته باشد، اما از نظر فنی عامل خسارت نباشد؛ یا برعکس.
آیا یک تعمیر موردی در پارکینگ منزل مشتری «اشتغال به کسب بدون پروانه» است؟
پاسخ قطعی نیازمند بررسی نحوه فعالیت شخص است.
ماده ۲۷ فعلی درباره شخصی صحبت میکند که بدون پروانه کسب دائم یا موقت «به کسب بپردازد».
اگر واحد صنفی شش سال قبل تعطیل شده و فعالیت مستمر تجاری وجود ندارد و صرفاً یک کار موردی برای مشتری قدیمی انجام شده، وضعیت باید با توجه به واقعیت فعالیت بررسی شود.
نباید بدون بررسی نتیجه گرفت که صرف انجام یک تعمیر موردی حتماً همان وضعیت یک واحد صنفی فعال بدون پروانه را دارد.
آیا اتحادیه میتواند فقط به خاطر منقضی شدن جواز، تعمیرکار را مسئول خسارت بداند؟
خیر؛ این دو موضوع باید جداگانه تحلیل شوند.
منقضی شدن پروانه ممکن است مسئله صنفی ایجاد کند.
اما مسئولیت پرداخت قیمت کمپرسور نیازمند بررسی:
- تقصیر؛
- خسارت؛
- رابطه سببیت؛
- تعهدات طرفین
است.
ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی نیز جبران خسارت را به ورود زیان ناشی از عمد یا بیاحتیاطی مرتبط کرده است.
ماده ۳۲۸ قانون مدنی چه ارتباطی با پرونده دارد؟
ماده ۳۲۸ قانون مدنی مقرر میکند شخصی که مال دیگری را تلف یا معیوب کند، حسب مورد مسئول مثل، قیمت یا نقص قیمت آن است.
اما برای اعمال این قاعده باید مشخص شود تلف یا عیب منتسب به چه کسی است.
اگر کمپرسور به علت ورود برادههای باقیمانده در مدار خراب شده باشد، بررسی منشأ این وضعیت اهمیت اساسی دارد.
آیا نصب کمپرسور میتواند سبب خسارت تلقی شود؟
این موضوع کاملاً فنی است.
اگر کارشناس مستقل بگوید:
حتی با فرض اعلام شستوشوی مدار، تعمیرکار حرفهای موظف بوده قبل از نصب کمپرسور مدار را شخصاً کنترل کند و عدم کنترل او در خرابی مؤثر بوده است،
ممکن است بخشی از مسئولیت متوجه نصبکننده شود.
اما اگر عرف فنی این باشد که پس از تحویل خودرو از مرکز تخصصی شستوشو و تأیید انجام عملیات، نصبکننده میتواند به انجام صحیح آن اعتماد کند، تحلیل متفاوت خواهد بود.
بنابراین این قسمت باید به کارشناس بیطرف و متخصص کولر خودرو ارجاع شود.
بهترین دفاع در برابر نظر اتحادیه چیست؟
بهتر است دفاع بر چهار محور استوار باشد:
۱. محدوده کار من از ابتدا مشخص بوده است
اعلام کردهاید امکانات شستوشو ندارید.
۲. مالک این تقسیم کار را پذیرفته است
پیامکها این توافق را اثبات میکنند.
۳. انجام شستوشو به شما تأیید شده است
مالک و حسب ادعا مرکز مربوط، انجام کار را تأیید کردهاند.
۴. علت فنی خرابی بعداً عدم شستوشو تشخیص داده شده است
خود کارشناس اتحادیه بعد از باز کردن مدار این موضوع را اعلام کرده است.
متن اعتراض به نظر اتحادیه چگونه باشد؟
آیا بهتر است نظریه کارشناس رسمی هم گرفته شود؟
اگر اختلاف ادامه پیدا کند، کارشناسی مستقل میتواند بسیار مهم باشد.
خصوصاً سؤال کارشناسی باید دقیق باشد.
به جای اینکه فقط پرسیده شود:
«مقصر چه کسی است؟»
بهتر است پرسشهای فنی مطرح شوند:
- علت فنی قفل کردن کمپرسور جدید چه بوده است؟
- آیا وجود براده و آلودگی در مدار موجب این خرابی شده است؟
- آیا مدار قبل از نصب کمپرسور بهطور اصولی شستوشو شده بود؟
- آیا آثار فنی موجود امکان تشخیص عدم شستوشو را قبل از نصب فراهم میکرد؟
- آیا نصبکننده طبق عرف فنی مکلف به کنترل مجدد مدار بوده است؟
- سهم فنی عملکرد هر شخص در ایجاد خسارت چه میزان بوده است؟
این پرسشها میتوانند نتیجه بسیار دقیقتری ایجاد کنند.
آیا باید پول کمپرسور و شستوشوی مجدد را فوراً پرداخت کرد؟
صرف مطالبه اتحادیه به این معنا نیست که بدون دریافت نظریه مستدل باید مسئولیت صددرصدی را بپذیرید.
ابتدا درخواست کنید:
- نظریه کتبی؛
- علت فنی خرابی؛
- مستندات کارشناسی؛
- مبنای انتساب مسئولیت صددرصدی
به شما ارائه شود.
اگر مسئولیت مورد اختلاف است، اعتراض خود را نیز کتبی ثبت کنید.
آیا کارشناس اتحادیه که خودش بعداً تعمیر خودرو را انجام میدهد مشکلی ایجاد میکند؟
این موضوع دستکم از جهت بیطرفی کارشناسی قابل توجه است.
اگر شخصی ابتدا درباره مسئولیت طرفین اظهارنظر کارشناسی کند و سپس خود او تعمیر خودرو را در ازای دریافت هزینه بر عهده بگیرد، بهتر است برای رفع هرگونه شبهه، درخواست کارشناسی مستقل مطرح شود.
این به معنای اثبات تخلف کارشناس نیست؛ اما دلیل معقولی برای درخواست نظر فنی بیطرفانهتر است.
تعمیرکار الان چه مدارکی آماده کند؟
یک پوشه مرتب تهیه کنید:
پوشه ۱: پیامکها
همه پیامها را به ترتیب تاریخ چاپ کنید.
پوشه ۲: شستوشو
هر مدرکی که نشان میدهد مالک مسئول بردن خودرو برای شستوشو بوده است.
پوشه ۳: هشدار فنی
پیامهایی که درباره خطر باقی ماندن براده هشدار دادهاید.
پوشه ۴: نظریه کارشناس
نظر اولیه و نظر بعدی کارشناس را ثبت کنید.
پوشه ۵: عکس و فیلم
تصاویر آلودگی مدار را نگه دارید.
آیا پیامک توافق طرفین ارزش حقوقی دارد؟
پیامکها میتوانند برای اثبات محتوای توافق و اظهارات طرفین اهمیت داشته باشند.
بهتر است:
- پیامها حذف نشوند؛
- از کل گفتگو اسکرینشات تهیه شود؛
- تاریخ و شماره مشخص باشد؛
- فقط یک جمله جداشده ارائه نشود.
آیا مشتری میتواند کل هزینه تعمیر دوم را هم مطالبه کند؟
فقط هزینهای که از نظر قانونی و کارشناسی منتسب به رفتار مسئول خسارت باشد قابل بررسی است.
اگر بخشی از تعمیر دوم مربوط به کاری باشد که اساساً از ابتدا باید انجام میشده، مثل شستوشوی صحیح مدار، باید مشخص شود هزینه آن اصولاً بر عهده چه کسی بوده است.
نمیتوان بدون تفکیک، همه هزینههای تعمیر بعدی را به یک نفر نسبت داد.
اگر کمپرسور خودش معیوب بوده باشد چه؟
این احتمال نیز باید با کارشناسی رد یا تأیید شود.
اما اگر کارشناس پس از باز کردن مدار صریحاً علت خرابی را براده و آلودگی دانسته است، بهتر است همین موضوع در گزارش کتبی درج شود.
در غیر این صورت بعداً ممکن است درباره علت خرابی اختلاف ایجاد شود.
آیا قانون حمایت از حقوق مصرفکنندگان علیه تعمیرکار است؟
این قانون مقرر کرده عرضهکنندگان کالا و خدمات نسبت به صحت و سلامت خدمات خود مطابق قانون، قرارداد یا عرف مسئولاند.
عبارت مهم در اینجا «مطابق … قرارداد مربوطه یا عرف» است.
بنابراین محدوده خدمتی که تعمیرکار واقعاً قبول کرده و عرف فنی تعمیر کولر هر دو اهمیت دارند.
نتیجه حقوقی این پرونده چیست؟
با اطلاعاتی که ارائه شده، اینکه اتحادیه بدون تفکیک نقش اشخاص بگوید صددرصد خسارت بر عهده تعمیرکار نصبکننده است، نتیجهای نیست که بتوان صرفاً از شرح ماجرا قطعی پذیرفت.
از طرف دیگر، نمیتوان گفت تعمیرکار حتماً هیچ مسئولیتی ندارد؛ زیرا باید بررسی شود آیا طبق عرف فنی، قبل از نصب کمپرسور وظیفه کنترل مجدد مدار را داشته است یا خیر.
نقطه قوت دفاع تعمیرکار این موارد هستند:
- اعلام قبلی نداشتن امکانات شستوشو؛
- توافق مالک برای انجام کار در مرکز دیگر؛
- هشدار کتبی درباره خطر خرابی کمپرسور؛
- تأیید انجام شستوشو قبل از نصب؛
- کشف بعدی اینکه شستوشو انجام نشده؛
- اظهارنظر کارشناس مبنی بر اینکه آلودگی علت خرابی بوده است.
بهترین اقدام این است که مسئولیت صددرصدی را کتبی نپذیرید، پیامکها را ارائه کنید و درخواست کارشناسی مستقل و تعیین دقیق علت خرابی و سهم هر عامل را بدهید.
برای مسائل تخصصی قراردادی و مسئولیت ارائهدهندگان خدمات، میتوانید مقاله وکیل حوزه فناوری اطلاعات را نیز از جهت اصول قراردادی و اثبات توافق مطالعه کنید.
منابع
ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی درباره مسئولیت ناشی از عمد یا بیاحتیاطی و ورود خسارت.
ماده ۲ قانون حمایت از حقوق مصرفکنندگان درباره مسئولیت عرضهکنندگان کالا و خدمات مطابق قانون، قرارداد یا عرف.
مواد ۳۲۸ و ۳۳۱ قانون مدنی درباره اتلاف و تسبیب در خسارت به مال دیگری.
ماده ۲۷ اصلاحی قانون نظام صنفی درباره اشتغال به کسب بدون پروانه کسب دائم یا موقت.